Je hebt nachtmerries maar wilt er maar weinig over kwijt en niet vertellen waar je nare dromen precies over gaan.
Papa en mama horen je ‘s nachts vaak schreeuwen, als ze bij je gaan kijken ben je nog diep in slaap, nat van het zweet en maken ze je wakker.
Je verteld dat je dan in de war bent en even niet meer weet waar je bent maar dan snel in de armen van 1 van je ouders duikt, daar is het veilig zeg je.
Je komt al een tijdje en het liefst aai je de zachte vacht van de paarden onafgebroken.
Je zegt dat het je hoofd leeg maakt.
Vandaag kwam je en vroeg je of je even op Jay Jay zijn rug mocht zitten.
Na een tijdje zeg je “weet je Joyce ik ben echt heel moe”.
Ik zeg je dat je best op Jay Jay mag gaan liggen. Onwennig probeer je het uit.
Je ligt op je buik op zijn rug. Zijn billen is je kussentje voor je hoofd en je benen bungelen langs de buik van Jay naar beneden.
We zijn stil. Ik zie dat het je raakt maar ik vraag je niks.
Ik streel je rug, zacht en traag, net als ik jou dat altijd bij de paarden zie doen.
Zonder geluiden moeiteloos stromen de tranen over je wangen.
Ik vind het moment prachtig en ook ik houd het niet geheel droog.
Fijn hè je even gedragen te voelen en het even niet alleen te hoeven doen vraag ik je.
Je knikt en samen “zijn” we.
Lieve moedig dapper kind. ❤️🩹